1. Gatunek, rasa (podgatunek), odmiana.

Gatunek - zbiór, populacja złożona z osobników mających podobne cechy, przekazywane płodnemu potomstwu. Innymi słowy gatunek to jednostka biologiczna dysponująca wspólną pulą genową. Osobniki różnych gatunków mogą krzyżować się między sobą i daje to niepłodne potomstwo. Wszystkie nasze szczury należą do gatunku szczura wędrownego (Rattus norvegicus).

Rasa – obecnie termin ten jest częściowo zastąpiony terminem „podgatunek”. Osobnikami jednej rasy określane są istoty podobne do siebie pod względem morfologicznym i genetycznym. Krzyżówka osobników różnych ras daje płodne potomstwo, niepodobne do żadnego z rodziców, o wyglądzie, który łączy cechy obu ras, do których należą rodzice. Potomstwo jest płodne. Wśród szczurów, podobnie jak wśród kotów i psów używa się określenia „rasowy” jako „rodowodowy”. Jest to termin niezwiązany z typowym określeniem „rasy”, jakie stosujemy chociażby wśród ludzi.

Odmiana - wyróżniana na podstawie zbioru cech stanowiących odchylenie od wzorca gatunku, występującego u dużej grupy osobników. Jako odmianę klasyfikuje się grupę osobników tworzących mniej lub bardziej wyraźny wariant lokalny gatunku, ukształtowany zwykle pod specyficznym wpływem środowiska (za odmianę może zatem zostać uznana rasa ekologiczna, ekotyp lub ekodem). Odmiany danego gatunku mogą się swobodnie krzyżować między sobą, daje to płodne potomstwo, którego wygląd jest bardzo podobny do matki, ojca lub dalszych przodków. Wśród szczurów wyróżniamy odmiany. Jeżeli skrzyżujemy ze sobą dwa różne szczury – np. czarnego i aguti, to prawdopodobnie uzyskamy szczury czarne i aguti (dokładnie zostanie to wyjaśnione w dalszej części).
2. Odmiany szczura.

Wzór budowy każdego organizmu zapisany jest w jego kodzie genetycznym, na który składają się chromosomy. W chromosomach znajdują się pewne miejsca - loci (lp. locus), w których zapisane są geny. Chromosomy w organizmie występują w parach i w parach tych mają te same loci, ale różne geny zapisane w tych loci. Gen może mieć dwie postaci – dominującą – i w tedy zapisujemy go wielką literą, oraz recesywną – zapisywaną małą literą. Postaci te nazywamy allelami. W zależności od ułożenia alleli w locusie pojawia nam się cecha dominująca (AA albo Aa) albo recesywna (aa).
Jedynymi komórkami w ciele osobnika posiadającymi pojedynczy zestaw chromosomów są komórki płciowe – komórki jajowe i samic, plemniki u samców. W momencie połączenia obu komórek, chromosomy mają już podwójną liczbę, połączone są w pary, ale jeden zestaw pochodzi od matki, drugi od ojca. Zakładając, że matka w danej parze chromosomów miała w odpowiednim locusie zapis Aa, tak samo jak ojciec – Aa, to chociaż oboje rodzice odznaczali się pod tym względem cechą dominującą, to ich dziecko jest posiadaczem jednego z następujących zapisów – AA, Aa, aA, aa, czyli wszystkich możliwych kombinacji, przy chyba Aa i aA są sobie równoważne. Jeżeli rodzice Ci mieliby czworo potomstwa, prawdopodobnie jedno z dzieci odznaczałoby się cechą recesywną.